20 και 22 Μαρτίου, Διεθνής ημέρα Γης και Παγκόσμια Ημέρα Νερού

ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΝΕΡΟΥ

Αθήνα 20 -03 – 2019

Με αφορμή τον εορτασμό της Διεθνούς ημέρας Γης και της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού, που εορτάζονται στις 20 και 22 Μαρτίου αντίστοιχα, το Τμήμα Περιβάλλοντος, Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία και η ΔΕ της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, με την ευαισθησία και το ενδιαφέρον που τους διακατέχουν στα θέματα αυτά, δηλώνουν τα ακόλουθα:

Τα δώρα της Φύσης στον πλανήτη μας είναι από τη μια μεριά το νερό και από την άλλη τα εκατομμύρια των ειδών των ζώων και φυτών που γνωρίζουμε και αγαπάμε και πολλά άλλα που πρέπει να ανακαλυφθούν. Η πρωτοφανής μείωση του πληθυσμού των ειδών φυρών και άγριων ζώων και η λειψυδρία συνδέονται άμεσα με τις αιτίες που προκαλούνται από την ανθρώπινη δραστηριότητα: την κλιματική αλλαγή, την αποδάσωση, την απώλεια βιοτόπων, την εμπορία και τη λαθροθηρία, τη μη βιώσιμη γεωργία, τη ρύπανση και τα φυτοφάρμακα. Πιο συγκεκριμένα, για την λειψυδρία και την πρόσβαση σε ασφαλές νερό για όλους, ο στόχος 6 της χιλιετίας για βιώσιμη ανάπτυξη είναι ξεκάθαρος: νερό για όλους μέχρι το 2030. Εξ ορισμού, αυτό σημαίνει ότι δεν αφήνεται κανένας πίσω. Σήμερα όμως, δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν ακόμα χωρίς ασφαλές νερό – τα νοικοκυριά, τα σχολεία, οι χώροι εργασίας, τα αγροκτήματα και τα εργοστάσια που αγωνίζονται να επιβιώσουν και να ευδοκιμήσουν. Οι ευαίσθητες ή περιθωριοποιημένες ομάδες του πληθυσμού- γυναίκες, παιδιά, πρόσφυγες, αυτόχθονες πληθυσμοί, άτομα με ειδικές ανάγκες συχνά αντιμετωπίζουν διακρίσεις καθώς προσπαθούν να έχουν πρόσβαση στο ασφαλές νερό που χρειάζονται.

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό, στις 22 Μαρτίου, αφορά την αντιμετώπιση της κρίσης των υδάτων, με σκοπό να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία, αντιμετωπίζοντας 2 τους λόγους για τους οποίους πολλοί άνθρωποι μένουν πίσω, χωρίς πρόσβαση σε νερό. Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού 2019, όπως προβάλλεται από τον οργανισμό ηνωμένων εθνών, είναι «να μην αφήσουμε κανέναν πίσω». Πρόκειται για μια προσαρμογή της κεντρικής υπόσχεσης της ατζέντας για τη βιώσιμη ανάπτυξη του 2030: καθώς η αειφόρος ανάπτυξη εξελίσσεται, όλοι πρέπει να επωφεληθούν. Οι άνθρωποι μένουν χωρίς ασφαλές νερό για πολλούς διαφορετικούς λόγους, όπως το φύλο, η φυλή, η εθνικότητα, η θρησκεία, η αναπηρία, η ηλικία και κατάσταση υγείας η οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Άλλοι παράγοντες, όπως η υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η αλλαγή του κλίματος, η αύξηση του πληθυσμού, οι συγκρούσεις, η εξαναγκαστική μετακίνηση και οι μεταναστευτικές ροές, μπορούν επίσης να έχουν συνέπειες ως προς την πρόσβαση σε νερό αυτών των ομάδων πληθυσμού. Για να μην «αφήσουμε κανέναν πίσω», πρέπει να εστιάσουμε τις προσπάθειές μας στις ομάδες πληθυσμών που έχουν περιθωριοποιηθεί ή αγνοηθεί. Οι υπηρεσίες ύδρευσης πρέπει να ανταποκρίνονται στις ανάγκες περιθωριοποιημένων ομάδων και οι φωνές τους πρέπει να ακούγονται στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Τα ρυθμιστικά και νομικά πλαίσια πρέπει να αναγνωρίζουν το δικαίωμα του νερού σε όλους τους ανθρώπους και η επαρκής χρηματοδότηση πρέπει να απευθύνεται δίκαια και αποτελεσματικά σε εκείνους που το χρειάζονται περισσότερο.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα του νερού παραμένει πάντα επίκαιρο και πρέπει το Ελληνικό κράτος να μεριμνά ώστε να παρέχεται νερό για όλες τις χρήσεις υψηλής ποιότητας σε όλο τον πληθυσμό. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στα νησιά και στις απομακρυσμένες περιοχές από τις κεντρικές μεγαλουπόλεις των νομών και συνεχίζει γίνεται εντονότερο από υπεραντλήσεις υδάτων για τη γεωργία, που αυτές οι περιοχές συνήθως χρειάζονται περισσότερο, και αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό της ετήσιας κατανάλωσης νερού στη χώρα, που φτάνει το 80%. Ο μεγάλος αριθμός των γεωτρήσεων, άλλων νόμιμων και άλλων παράνομων, έχουν συμβάλλει, μέσω των υπεραντλήσεων των υδροφόρων οριζόντων, στην μεγέθυνση του ποσοτικού και ποιοτικού προβλήματος των υπόγειων υδάτων. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί η ανάγκη παραγωγής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης με ένα εκτεταμένο πρόγραμμα κατασκευής και εγκατάστασης μονάδων αφαλάτωσης, αλλά και δημιουργία μονάδων επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων μετά το βιολογικό καθαρισμό, ώστε να καταστεί δυνατή η επαναχρησιμοποίηση του νερού στη Γεωργία, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για τη χώρα μας, η οποία προβλέπεται σε λίγες δεκαετίες να υποφέρει από έντονα προβλήματα λειψυδρίας. Σήμερα, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής, σε 18 νησιά του Αιγαίου λειτουργούν μονάδες αφαλάτωσης που παράγουν ποιοτικό 3 και αρκετό νερό, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των μόνιμων κατοίκων και των επισκεπτών τους. Η Πολιτεία οφείλει να συνεχίσει να ασχολείται επιστάμενα και αποτελεσματικά με την υδατική διαχείριση. Η Ένωση Ελλήνων Χημικών, ο επιστημονικός φορέας των χημικών, και το Τμήμα Περιβάλλοντός της, το οποίο έχει στην ευθύνη του τα θέματα που αφορούν στο Περιβάλλον, θεωρούν αναγκαία και στηρίζουν την ύπαρξη ενός στρατηγικού σχεδιασμού τόσο για την ποσοτική και ποιοτική διασφάλιση των υδατικών πόρων της χώρας και ιδιαίτερα του πόσιμου νερού, όσο και για την ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων για μετατροπή τους σε ενέργεια και για την ενημέρωση της κοινωνίας με αξιοπιστία και θέτει το υψηλού επιπέδου επιστημονικό δυναμικό της στη διάθεση της πολιτείας και της κοινωνίας.

Πατήστε εδώ για να ανοίξετε το Δελτίο Τύπου της ΕΕΧ

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *